Kąpiel parowa nóg

Do przeprowadzenia kąpieli parowej nóg w warunkach domo­wych najlepiej nadaje się emaliowane wiadro o pojemności 10 litrów. Napełniamy je wrzątkiem i nakrywamy drewnianą kratką lub drew­nianą pokrywą z dużymi wywierconymi otworami, stawiamy na kratce lub pokrywie obnażone nogi i okrywamy wiadro i nogi grubym wełnianym kocem, aby para nie mogła się ulatniać. Kąpiel parowa nóg może trwać 15-20 minut.

Jeśli zamierzamy za pomocą takiego zabiegu wywołać poty całego ciała, należy przedłużyć kąpiel parową nawet do 30-45 minut. Oczywiście trzeba wówczas kilkakrotnie dolewać wrzącej wody do wiadra lub ją wymieniać. Po kąpieli parowej nóg należy zastosować rozcieranie nóg i całego ciała albo też zawijanie całkowite, co spowoduje, że chory nadal będzie się pocić. Osoby, które szybko się rozgrzewają, powinny w czasie kąpieli parowej nóg pić chłodną wodę, a w razie potrzeby przykładać na głowę (zwłaszcza łysi) ręcznik namoczony w zimnej wodzie.

Kąpiel parowa nóg jest szczególnie wskazana dla osób cierpią­cych na reumatyzm, dnę (podagrę), artretyzm, zaburzenia przemia­ny materii (osoby otyłe), przewlekłe dolegliwości gardła, nosa i oskrzeli.

Kąpieli parowej nóg powinny unikać kobiety w czasie mens­truacji, osoby cierpiące na żylaki, zapalenie żył, chorzy w zaawan­sowanym stadium choroby nadciśnieniowej.

Kąpieli parowej nóg nie należy przyjmować częściej niż dwa razy w tygodniu, najlepiej wieczorem, przed spoczynkiem.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.