Zawijania

Do zabiegów noszących ogólną nazwę zawijań należą: zawijania całkowite (suche i mokre) i zawijania miejscowe.


Zawijania całkowite mokre

Zabieg zawijania całkowitego jest szczególnie wskazany w dolegliwościach przewlekłych, a zwłaszcza tych, które powstały na tle nieprawidłowo przebiegającej przemiany materii. Ponieważ jest to zabieg dość silnie działający na organizm, należy stosować go ostrożnie. Jeśli nie jesteśmy jeszcze zahartowani, a więc nie przyz­wyczajeni do rozcierań i kąpieli, jeśli jesteśmy z natury nerwowi, osłabieni lub cierpimy na dolegliwości serca, nigdy nie należy zaczynać leczenia od zawijań całkowitych. Takie osoby poddane zabiegowi zawijania całkowitego nie będą się mogły rozgrzać i dostaną dreszczy, a skutek zabiegu będzie odwrotny od oczeki­wanego.
Pełny cykl leczenia obejmuje 15-20 zabiegów stosowanych codziennie lub co drugi dzień.


Jak wykonać zawijanie całkowite

Zawijanie całkowite polega na tym, że obnażony chory kładzie się na łóżku zasłanym grubym, wełnianym kocem i ułożonym na nim bawełnianym prześcieradle. Prześcieradło należy uprzednio dob­rze zmoczyć w wodzie o temperaturze 25-30°C i mocno wyżąć, aby było tylko wilgotne. Osoba przeprowadzająca zabieg zawija chorego w wilgotne prześcieradło, czyniąc to tak ciasno, aby w miarę możliwości zapobiec dostępowi powietrza. Z tego też powodu prześcieradło musi mieć odpowiednią długość i szerokość; najlepiej jeśli ma wymiary 2×2 metry.

Istota zawijań całkowitych sprowadza się do tego, że osoba poddawana zabiegowi odczuwa chłód jedynie przez chwilę, następnie zaś ciepła para wodna otula całe ciało chorego.

Działanie zawijania całkowitego na chory organizm ma w zasa­dzie charakter dwufazowy. W trakcie pierwszej fazy, która trwa 10- 15 minut, rozgrzewa i działa przeciwgorączkowo. Stosowanie pierwszej fazy zawijania wskazane jest dla osób gorączkujących i osłabionych.

Faza druga, trwająca 30-40 minut, ma działanie kojące. Większość z chorych zaczyna wówczas drzemać, a nawet zapadać w głęboki sen. Trwający 30-40 minut zabieg zawijania całkowitego działa szczególnie dodatnio na osoby pobudliwe, cierpiące na początkowe stadia nadciśnienia tętniczego, skarżące się na bezsenność. Jeśli zabieg zostanie przedłużony ponad 40 minut (40- 60 minut), wówczas wystąpią obfite poty. Ta właśnie trzecia faza jest szczególnie wskazana dla osób cierpiących na otłuszczenie i dnę (podagrę) i stosowana jest w celu odtrucia organizmu z zalega­jących resztek przemiany materii.

Po zakończeniu pierwszych dwóch faz zawijania całkowitego chory wyciera się do sucha i pozostaje w łóżku, aby się rozgrzać, jeżeli ma trudności z rozgrzaniem się, należy ułożyć w nogach chorego, owinięte w bardzo grube ręczniki, butelki lub termofor z gorącą wodą.

Po zawijaniu całkowitym wywołującym poty (trzecia faza zabie­gu) chory powinien wziąć natrysk lub kąpiel całkowitą o tempe­raturze 34-35°C, pod warunkiem, że zabieg nie został przepro­wadzony przed snem. Natrysk nie powinien trwać dłużej niż 1 minutę, kąpiel zaś 5- 7 minut. Tak po natrysku, jak po kąpieli należy wytrzeć chorego do sucha grubym, ogrzanym ręcznikiem.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.