Zawijanie całkowite suche

Jeśli z jakichkolwiek powodów źle znosimy mokre zawijania całkowite, możemy z powodzeniem stosować suche zawijania całkowite, przeprowadzane w taki sam sposób jak zawijania mokre, z tą jedynie różnicą, że prześcieradła nie moczy się w wodzie. Zawijanie całkowite suche nie powinno trwać dłużej niż 30-60 minut. Zabieg działa kojąco w pierwszej fazie (do 30 minut), w drugiej zaś wywołuje poty.


Zawijanie krótkie

Ten typ zawijania usuwa przekrwienia odciągając krew, co sprzy­ja usunięciu szkodliwych produktów przemiany materii.
Zawijania krótkie stosuje się na części ciała od pach w dół aż do kolan. Zmieniamy je zwykle co 1-2 godziny i stosujemy nie częściej niż co drugi dzień. Jest ono przeznaczone głównie dla osób otyłych.


Jak wykonać zawijanie krótkie

Do zawijania krótkiego przystępujemy w ten sposób, że roz­kładamy na łóżku gruby wełniany koc, a na nim kładziemy odpowiedniej wielkości zamoczony w zimnej wodzie i dość mocno wyżęty kawałek grubego płótna. Zależnie od potrzeb, mokry kawałek płótna możemy złożyć dwukrotnie, ale nie więcej. Rozmiar płótna przeznaczonego do krótkiego zawijania należy tak dobrać, aby można nim było wygodnie owinąć ciało chorego. Chory kładzie się na wilgotne płótno, my zaś owijamy go nim szczelnie, następnie zawijamy go w koc, a z wierzchu przykrywamy wełnianą kołdrą, obciskając ją dokładnie wokół ciała.

Osobom osłabionym robimy zawijanie krótkie, stosując do zamoczenia płótna ciepłą wodę, wywar z siana lub też dodajemy do wody ocet winny lub owocowy (1 łyżka octu na szklankę wody).

Zamiast grubego płótna do zawijania krótkiego można użyć surowego jedwabiu, gdyż ten ściślej przylega do ciała i dłużej trzy­ma wilgoć.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.